ÖLÜLERİ SEVERİM

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

Ölüm bahsine, ölüleri sevdiğimi söyleyerek başlamalıyım. Yok yok, kalbi ölülerden bahsetmiyorum. Varlıklarından soyunup kalmış, beden kafesinden kurtulup, can ummânına dalmış olanlardır murâdım. Öldükleri vakit, yeni doğmuş bir bebek kadar mâsum ve çaresiz, üstelik teslim ve sessiz uzanırlar önünüze… Altından, gümüşten arınmış ve artık, dünyevî her türlü hırstan âzad olmuşlardır. Elleri kolları tutmaz, ayakları gitmez, dilleri konuşmaz, gözleri açılmaz… Kendilerine âit ne kadar söz varsa hepsinden susarlar.

Ölüleri severim, çünkü dedikodu etmez, kimseyle çekişmezler. Tamahkârlık, bencillik, cimrilik yapmazlar. Kimsenin günahını almaz, kimsenin hâline bakmazlar. Kendi dertlerine düşmüşlerdir onlar… Bu sebeple, kimseye bir zararları dokunmaz. Kendi hâlleriyle o kadar meşguldürler ki, başkalarının hâlini kınamaya ya da yüceltmeye vakitleri olmaz.

Ah nasıl sevmem ki ölüleri? Onların haberi gelince, insanın kalbine bir sızı çöker. Geride kalanların gözlerine rahmet kondururlar. Ne edilse râzıdır ölüler... İtiraz, isyan, küfür ve kabalık etmezler. Önceki hâlleri ne olursa olsun, öldükten sonra artık, geri dönmezler. Sahtekârlık yapmazlar. Sadece ayakları değil, bütün varlıkları toprağa basmıştır. İşte bu yüzden sağlam dururlar. Sohbetleri hâl iledir. Üstelik hüzün kokusu yayarlar etrafa, bedenleri canlarından ayrı düştüğünden midir nedir?!

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

İnsana, vaktinin sınırlı olduğunu va’z edip duran ölümün hak ve gerçek
olduğunu duyan biri, tembellik, kötülük ve ihmalkârlık edemez. Böyle
biri için dünya sıkıntılarına dayanmak, yola çıkmış bir âşığın sırf,
“sonunda sevgilime kavuşacağım” ümidiyle, günler süren sıkıntılı bir
yolculuğa katlanması gibidir. Dünyada güzellik adına ne varsa, hakikisi
ve ebedîsi ölümle başlayacaktır. Cilveye bakın ki, o ancak dilediği
vakitte gelir. Bu, güzelin nazlı tarafı… Bir de, ne vakit geleceğini
kimse bilmez ki, bu da işin sürprizli yanı. Elbet esrarlı, heybetli,
gizemli bir havası da vardır, ama bu ölümü sadece daha da
güzelleştirir.



Ölüm, bir aşkın meyvesi olarak sonsuzluğa doğmaktır. Mâşuk al deyince,
âşık emre itaat eder ve hiç tereddüt etmeden, gurbetten vatana taşır
canı... Geride kalanların acıklı feryatlarına hiç aldırış etmeksizin,
Mâşuk emrettiği için alır. Zaten, “öyle sebepler yaratacağım ki, kimse
senden bilmeyecek” buyurmuştur Mâşuk. “İtaatinin karşılığı olarak seni,
sebeplerle gizleyeceğim. Birileri:

“–Nasıl oldu?” diye sorduğunda, çeşitli cevaplar verecek insanlar;
trafik kazasından, kalp krizinden, tansiyondan, şekerden, üzüntüden,
kanserden, veremden, depremden, selden… Daha pek çok başka şeyden
bahsedecek herkes. Sana kimse kızmayacak. Kimse sana kahırlanmayacak.
Seni gizleyeceğim…” demiştir.

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

Nasıl güzel olmaz ki ölüm? Bir kere toprak kokusu gelir ondan. Toprak temizler, büyütür. Bir tohum düşer gibi düştüğümde toprağa, işte ilk kez o zaman büyümeye başlarım. Çünkü daha gürbüz, daha şen, daha güçlü uzanır göğe o vakit dallarım… İnsanlar sustum zanneder, ama ilk kez o kadar etkili konuşurum. Sessiz sohbetlerim başlar. Sessiz olduğu için, hatadan ve sürçmeden uzak dersler veririm belki de ilk kez…

Benden haz etmeyenler bile, ölüm haberimle buruklaşır biraz. Ama sevenlerimin içi yanar da:

“–Sensiz yaşayamam!” diye ağlaşırlar. Gerçi, siz bakmayın onların öyle dediklerine. Onlar benden sonra da yaşarlar. Böyle söylemelerindeki mânâ şudur: “Sensiz yaşamayız, senden sonra da seninle yaşamaya devam ederiz…”

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

Ölüm denince hep böyle, “ıslak toprak” kokulu bir bahar gelir aklıma… Hep, bol yağmurlu bir cenâze hayâl ederim, kendim için... Birkaç bin kişiye bedel, birkaç samimi dost gelse yeğdir, derim. Allâh’ın görünmeyen kulları ve nice başka misafir de şüphesiz, onlarla birlikte cenâzemde hazır bulunacaklardır. Bu güzel cemaatin başında Efendim… Mesela diyorum, nazlı birkaç kuş sesi eşliğinde, tüm o misafirlerin ve sevgili dostların önünde Efendim dursa, namazımı o kıldırsa… Hayâl bu ya, gözleri sevgiyle sulanıp, dese ki içinden:

“–Yağmur kızım, dolu kızım, özleyeceğim seni…”

Sonra, sırf o öyle dedi diye,  rahmetini bereketlendirip, beni umduğumun da ötesinde bir ikramla karşılasa…

Ne vakit tefekkür etsem ölümü, şu anlattıklarımdır payıma düşen… İşte bunun için, yüzüme tebessüm konuyor, sıramı beklerken... Bazen Nurdan’ların, Cihat’ların gittiğini haber alınca, onlar adına sevinip kendi adıma kahırlandığım, önden gidenlere imrenip, huysuz çocuklar gibi ağladığım olmuyor değil, ama ne yapayım, o da benim zaafım…

Zaten canım, işte geldik gidiyoruz, şunun şurasında son durağa kaç kaldı. “Doğacaktır sana va’d ettiği günler Hakk’ın... Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın” dediği gibi merhum Ersoy’un, eli mahkûm, ecel illâ gelecek!..

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

O vakte dek, hadi, ölmeden önce ölmeye devam!
Ha gayret!
Yâ sabır!
Yâ rızâ!
Gün olur devran döner, bize de okunur elbet içli, yanık bir Fâtiha!..
 

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

[TURTİ]

Ellerine sağlık Semra

[EROL SARAÇBAŞI]

üfffffffff ne bu abla ölü falan...

[HALİL]

HİÇ ÖLMEYECEKMİŞ GİBİ DÜNYAYA, HEMEN ÖLECEKMİŞ GİBİDE AHİRETE ÇALİŞMALIYIZbu konu üzerine bu hadis şerif aklıma geldi teşekkürler paylaşim için

[hodja]

Ölüm güzel şey budur perde arkasından haber
Güzel olmasa hiç ölürmüydü Peygamber
Yaradan bildiriyor kur'an dünyada rehber
Hak yol İslam diyor giden son Peygamber

[♥ﷲஐﻬ .. SEMRA.. ﻬ ஐﷲ♥]

Topraktanız... Toprağa döneceğiz...



Ölüleri severim,

 Çünkü dedikodu etmez, kimseyle çekişmezler. Tamahkarlık, bencillik, cimrilik yapmazlar. Kimsenin günahını almaz, kimsenin haline bakmazlar. Kendi dertlerine düşmüşlerdir onlar… Bu sebeple, kimseye bir zararları dokunmaz. Kendi halleriyle o kadar meşguldürler ki, başkalarının halini kınamaya ya da yüceltmeye vakitleri olmaz.

[»» Gamzelim »»]

semracığım aynen yazdıklarına  katılıyorum senin yazdıklarından sonra yazacak şey bulamadım  eline yüreğine sağlık ölümü aklımızdan hiç çıkarmayalım inşallah

[ipek]

Yeryüzünde hüküm süren kuvvet, hayat kuvveti değil, ölüm kuvvetidir.

eline sağlık